kishan

ot 1. Otning ikki oldingi oyogʻiga (erkin yurishga imkon bermaslik uchun) solinadigan boʻgʻov, zanjir.

2. Oyoq, qoʻl, boʻyinga solib, qulflab, band qilib qoʻyiladigan, temir halqalardan ishlangan maxsus moslama.

Nabi Farhodning qoʻl-oyogʻiga bogʻlangan oddiy kishanni ochdi va boʻgʻovli kishanlardan birini olib, uning buti va boʻyniga urdi. — S. Ayniy, Qullar

Soldat kalitni berdi. Boyagi erkak mahbuslarning qoʻllaridagi kishanlarni ochdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. koʻchma Umuman, erkin harakatga yoʻl qoʻymaydigan narsa, toʻsiq, gʻov.

Ammo Sohib qori bilan Bozorovlar unga kishan boʻlmasalar bas edi! — I. Rahim, Chin muhabbat

U vaqtda ot, sigir tushunmaslik oyogʻimga kishan boʻlgan ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Zeb-u ziynat, oʻyin-kulgiga oʻrgangan xotin uchun bola oyoqning kishani boʻlib tuyulardi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar