киноя

от 1. Масхаралаш, кулиш учун асл маъносидан бошқа, мажозий маънода айтилган сўз, гап; қочирим, истеҳзо, пичинг, кесатиқ ифодаси.

— Хўш, сизча нима қилиш керак, ўқимишли акам! — деди киноя билан Ёʻлчи. — Ойбек, Танланган асарлар

Саодатхоннинг юзидаги жиддийлик ўрнини ғалати, кинояга ўхшаган табассум эгаллади. — С. Зуннунова, Янги директор

-Норбоевамисиз? Меҳнатдан қочиб келибсиз-да, синглим, —

Унинг кўзойнак орқасидаги кўзлари киноя билан қисилди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Шоди Мударрисович илжайиб турар, сўзларида ҳазил аралаш киноя оҳанги бор эди. — Д. Нурий, Осмон устуни

2. ад. Услубий восита: бадиий асардаги инкор этиш усулларидан бири бўлиб, бирор шахс ёки нарса устидан кесатиқ, қочириқ воситасида яширин кулишдан иборат.