kinoya

ot 1. Masxaralash, kulish uchun asl maʼnosidan boshqa, majoziy maʼnoda aytilgan soʻz, gap; qochirim, istehzo, piching, kesatiq ifodasi.

— Xoʻsh, sizcha nima qilish kerak, oʻqimishli akam! — dedi kinoya bilan Yoʻlchi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Saodatxonning yuzidagi jiddiylik oʻrnini gʻalati, kinoyaga oʻxshagan tabassum egalladi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

-Norboyevamisiz? Mehnatdan qochib kelibsiz-da, singlim, —

Uning koʻzoynak orqasidagi koʻzlari kinoya bilan qisildi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Shodi Mudarrisovich iljayib turar, soʻzlarida hazil aralash kinoya ohangi bor edi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

2. ad. Uslubiy vosita: badiiy asardagi inkor etish usullaridan biri boʻlib, biror shaxs yoki narsa ustidan kesatiq, qochiriq vositasida yashirin kulishdan iborat.