Кинороман

Kino sanʼatidagi alohida janrlardan birining kinoshunoslikdagi nomlanishi boʻlib, bu termin kinonovella, kinopovest kabi janrlarga nisbatan syujet qamrovi jihatidan farqlanib turadi. Kinoroman termini 30-yillarning oxirida ovozli kino asarlari paydo boʻlgach yuzaga keldi. Mazkur termin dastlab adabiy romanlarning ekranlashtirilgan variantlariga nisbatan qoʻllanildi. Masalan, A. Fadeevning «Yosh gvardiya», Mixail Sholoxovning «Tinch Don» kabi asarlari. Hozirgi paytda kinoroman termini oʻzining xarakteri jihatidan adabiy roman janriga teng keluvchi, biroq maxsus kinossenariy sifatida yaratilgan asarlarga nisbatan qoʻllanilmoqda: «Odamlar va hayvonlar», «Rokko va uning ogʻalari» va h. k. Kinoroman termini ekranlashtirishga moʻljallanmagan, ammo kinossenariy shaklida yozilgan romanlarga nisbatan ham qoʻllaniladi. Masalan, G. Manning «Liditsa» asari va h. k., kinoroman