кибрланмоқ

фл. Ўзини юқори ҳис этмоқ; манманлик қилмоқ, кеккаймоқ.

Рихсибой ака кейинги пайтда жуда кибрланиб кетди: эришилган ютуқларнинг ҳаммаси мен туфайли дейдиган бўлиб қолди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди