кезинмоқ

фл. Ўзича айланиб юрмоқ.

Назир қўлини орқасига қилганича, яна кезина бошлади. — Э. Усмонов, Ёлқин

Наққош кетгандан сўнг, шоир эшикка чиқди. Бир оз ҳовлида кезинди. — Ойбек, Навоий