kez

1. Vaqgning maʼlum qismi; payt, davr

Bahor kezlari. Yoshlik kezlari. Yolgʻiz qolgan kezlari. vt -Bultur ana shu kezda, — dedi Safar engashinqirab, — bozorga sakkizta boʻz olib tushgan edim — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Yoʻlchi ham boshqa bir kezni moʻljal qildi-da, Shok up ota bilan xayrlashib, eshikka chiqarkan, orqasidan chol soʻzlab qol- — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kezi kelganda Fursatdan foydalanib, imkoniyat tugʻilganda; zarur boʻlganda

Har bir qizning aytsa ado boʻlmaydigan qissasi bor, kezi kelganda, yorilib olmasa, qachon yoriladi — I. Rahim, Chin muhabbat

Kezi kelganda, shuni ham aytib oʻtish lozimki, Teshaboy.. savdogar toifasidan — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha