кетмонламоқ
ketmonlamoqкетмонламоқ
фл. 1. Бир ишни кетмон билан қилмоқ.
Бултур кузда ўн беш сўтих томорқанинг ҳаммасини бир ўзи кетмонлаб чопди. — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа
Бўтабой ариқ четларидаги ўтларни кетмонлаб сидирди. — С. Аҳмад, Ҳукм
2. шв. кам қўлл. Кетмон билан чопиб ўлдирмоқ.
Қирқ йил қирғин бўлса, ажали етган ўлади. Кетган келади, кетмонланган келмайди. — Н. Ёқубов, Жон
КЕТМОНЛАМОҚ
ketpenlew, ketpen urıw