keskir

sft. 1. Yaxshi kesadigan, tigʻi oʻtkir.

Sargʻish suyak sopli keskir pichoq uning koʻz oʻngidan oʻtdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Ostingda yuz alvon oʻynaydi oting, Belingda yarqirar keskir poʻlating. — Alpomish

2. koʻchma. Shu belgiga nisbatni bildiradi; oʻtkir.

Oʻtkir koʻzi mushtumzoʻrning bagʻrin sancharday, Keskir soʻzi sinfiy koʻrning qalbin yancharday. — Mirtemir

Yigitlarning qarashi keskir, Qaytaradi qilich damin ham. — M. Ali, Gumbazdagi nur

a sharp, acute, keen

keskir, ótkir, qıyģır

scharf, spitz