кесим

от 1. Кесилган бўлак (карж, бурда ва шу кабилар).

Бир кесим нон.

Ҳаёт эса қимтиниб, тортиниб, онда-сонда бир кесим қовун олади-да, бир тишлаб, яна коса четига қайтариб қўяди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Жек ҳамон тумшуғини чўзиб, кўзлари мўлтираб ётар, олдидаги сирли косада турган колбаса кесимларига қарамасди. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

2. тех. Бирор жисмни текислик билан кесиш натижасида ҳосил бўладиган юза.

Силиндрнинг кўндаланг кесими доирадир.

3. тлш. Гапнинг бош бўлакларидан бири; гапнинг асосини ташкил этиб, эга ифодалаган шахс, предмет ва ҳодисанинг ҳаракатини, ҳолати ёки белгисини билдирувчи бўлак.