kesim

ot 1. Kesilgan boʻlak (karj, burda va shu kabilar).

Bir kesim non.

Hayot esa qimtinib, tortinib, onda-sonda bir kesim qovun oladi-da, bir tishlab, yana kosa chetiga qaytarib qoʻyadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Jek hamon tumshugʻini choʻzib, koʻzlari moʻltirab yotar, oldidagi sirli kosada turgan kolbasa kesimlariga qaramasdi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi

2. tex. Biror jismni tekislik bilan kesish natijasida hosil boʻladigan yuza.

Silindrning koʻndalang kesimi doiradir.

3. tlsh. Gapning bosh boʻlaklaridan biri; gapning asosini tashkil etib, ega ifodalagan shaxs, predmet va hodisaning harakatini, holati yoki belgisini bildiruvchi boʻlak.