kermoq
кермоқkermoq
fl. Ikki tomonga tortib, orasini ochmoq, yirmoq.
Mahkam aka botinkani qoʻliga olib, dastasini kerib berdi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan
Begʻubor osmonda bir kalxat qora qanotlarini kerib, boʻynini choʻzib, alanglab yuribdi. — A. Muhiddin, H. Tojiboyev, Otash qalbli qiz
- Koʻkrak kermoq
- Qoshini kermoq 1. Qoshini koʻtarmoq; Qudratning dami ichiga tushib ketdi, qoshini kerib, javob kutib turgan Kolyaning aftiga tik boqolmadi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlarKerma, manmanlik bilan, oʻrnida turgan qoshni. — Chustiy.