керик
kerikкерик
сфт. 1. Ораси очиқ, керилган; тешиклари катта.
Мирҳожи боши юмалоқ, катта бурнининг катаклари керик гердайган бой. — Ойбек, Улуғ ёʻл
2. кўчма Ўзига бино қўйган; талтайган, керилган.
Мана бугун ҳам мингбошининг керик хотини Итваччаларини эргаштириб чиқмасин, бирам суқ, бирам ифлоски болалари, деганини эшитиб, бормади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
керик
а spread (opened) widely