кенжа

сфт. 1. Энг охирги фарзанд, энг кейин туғилган ўғил ёки қиз.

Лутфинисо эрининг давлатидан мумкин қадар кўпроқ қўпориб, шу кенжа арзандасига сарф қилиш учун уринар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Кенжа ўғил Сайфулла билан кенжа қиз Мастурабиби, айвон олдига келган, уст-боши ниҳоятда кир Элмуродга жирканч билан тикилиб турардилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Бир турдаги нарсаларнинг пайдо бўлиш, юзага келиш кетма-кетлигида кейингиси, сўнггиси; кейинги, сўнгги.

Кенжа шогирд. Кенжа куёв.

1978 йил баҳорида кенжа хўжаликда ИИИ. Р. Рашидов пахтакорлар билан самимий суҳбат қилиб, қимматли маслаҳатлар берди. — Ўзбекистон қўриқлари

Шу пайт эшикни секин очиб кириб келган Содиқжон бойваччанинг кенжа хотини Шаҳзодахон уни ширин хаёллар қучоғидан юлиб тортиб олди. — К. Яшин, Ҳамза

3. Кенжа (эркаклар исми).