кенгаймоқ

фл. 1. Ичи ёки сатҳи катталашмоқ; кенг бўлмоқ.

Кўча кенгайди. Уй кенгайди. Пахта майдони кенгайди.

Унинг гапи оғзида қолди, кўзлари хиёл кенгайиб, ним очиқ лаби титради. — П. Қодиров, Уч илдиз

Ўпқон борган сари кенгайиб борарди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

2. Қамров доираси ортмоқ, катталашмоқ.

Иш кўлами кенгаймоқ.

Тиббиёт муассасалари тармоғи йил сайин кенгайиб, замонавий техника билан тобора яхшироқ жиҳозланмоқда. — Газетадан

Жиноятчилар гуруҳининг сафи кенгайиб борарди. — Муштум