кемтик

от 1. Предметнинг учган, синган, кертилган, бузилган, нураган жойи.

Санам боғ адоғидаги кемтикдан ошиб, эгаси кўчиб кетиб, ҳувуллаб қолган қўшни боққа тушди, — Ш. Холмирзаев, Тўлқинлар

Дарҳақиқат, унинг чап қулоғи кемтик. Ўқ олиб кетган. — С. Аҳмад, Ҳукм

Супа четидаги ўчоқ-да, қоп-қорайиб, жўмраги кемтик қумғон қопқоқни кўтариб, бақир-бақир қайнарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. кўчма Етишмайдиган, тўлмай қолган жой; етишмовчилик, камчилик, нуқсон.

Бунақа аёл билан умрининг охиригача яшаб бўладими? Ҳаётнинг нуқул кемтик томонини кўради. — С. Нуров, Нарвон

Фақат ҳисоб-китобингизда эмас, ишларингизда ҳам чалкашликлар, кемтиклар бор — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

1. ketik, sınıq

2. авıс. kemtik, kemislik.

Schramme f, Scharte f, Riss m