kelbatli

sft. shv. Qomatli, bichimli.

Avazxon bilan Hasanxon ham sher haybatli, yoʻlbars kelbatli, qoplon yurakli, arslon bilakli yigitlar boʻldi. — Ravshan

Uy oldida, oftobroʻyada, ellik yoshlardagi kelbatli, yalangbosh kishi oʻtiribdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

a stately