kechuv

ot 1. kam qoʻll. Kechmoq feʼlining harakat nomi.

Bu yerdan kechuv qiyin emas.

Daryodan kechuvda ham Gʻavvos jonbozlik koʻrsatdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Katta ariq, daryo, soy kabilarning kechib oʻtiladigan (kechib oʻtish mumkin boʻlgan) sayozroq joyi; kechik.

Eng qulay kechuv toʻgʻon yaqinida. Chirchiqni biladigan odam faqat oʻsha yerdan oʻtadi. — H. Gʻulom, Mashʼal

kechuv oʻrnini bilib, ehtiyot bilan suvga tushgan mashinalar oʻtib ketmoqda, baʼzilari esa qumga botib qolmoqda edi. — Gʻayratiy, Uzoqdagi yor

Übergang m, Überfahrt f, Übersetzen n, Fähre f