кечмиш

от 1. Ўтган, бўлиб ўтган (асосан пайт, замон ҳақида).

Шамолдек кечмиш йиллар унинг [Гулчеҳранинг] чиройига чирой қўшган. — С. Азимов, Оппоқ тонг қўшиғи

У ҳозир болаларнинг шўх, жонли, қайноқ ўйинларини томоша қилади. Ўзининг кечмиш болалиги, қишлоғи, ўртоқлари ёдига тушади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ўтган ҳаёт, ўтмиш.

Кечмишинг бор чиндан ҳам узоқ, Илғай олмас барчасин кўзим. — А. Орипов, Руҳим

Чол яна бошлади ҳазин достонин, Кечмишда оқизган кўз ёши — қонин. — Ғайратий

н the past

ótken, bolıp ótken, ótmish