кеча

от 1. Сутканинг қоронғи тушгандан тонг отгунча ўтадиган қисми; тун.

Ойдин кеча. Қоронғи кеча,

— Ойимни бир ойдан бери кўрганим ёʻқ. Бир кеча ёнида ётишни орзу қиламан, — деди енгилланиб Нури. — Ойбек, Танланган асарлар

Сидиқжон ёʻлга тушиш нияти борлигини айтмаса ҳам, чол бу кеча шу ерда қолишни, эрта саҳар ёʻлга чиқишни маслаҳат берди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Бирор нарсага бағишланган, одатда расмий ва бадиий қисмдан иборат бўладиган кечки умумий йиғилиш.

Меҳмонлар билан вакилларнинг қизғин табриклари, хайрли тилакларидан кейин кечанинг расмий қисми тугади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Кеча охирида Ўзбекистон санъат усталари катта консерт қўйиб беришди. — Газетадан

3. Бугундан олдинги кун.

Кеча сизни кутган эдим.

Кеча эрталаб, шаҳарни бир айланиб келайин, деб чиқиб кетган. — А. Қодирий, Ўтган кунлар