кавшамоқ

фл. 1. Овоз чиқариб чайнамоқ, емоқ (ҳайвон ҳақида).

Фақат отларнинг беда кавшаб, депсингани эшитилади. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. дағл. Чайнамоқ, емоқ (одам ҳақида).

Матқовул ноннинг катта бир бўлагини синдириб, оғзига солди-да, суҳбат охиригача шуни кавшади. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Элмурод ўйчан бир ҳолда нон кавшаб, чой ичар экан, Ойимхон янгиликлар тўғрисида унга маълумот берди. — П. Турсун, Ўқитувчи