kasr
касрkasr I
ot 1. mat. Birlikning qismlaridan tashkil topgan son.
Oddiy kasr. Oʻnli kasr. Toʻgʻri kasr. Aralash kasr. Kasr son.
2. esk. ayn. Qoldiq 4.
Oʻn oltini uchga boʻlsak, bitta kasr qoladi.
- Kasr qoldiq Birga yetmaydigan, birdan oz boʻlgan qoldiq.
kasr II
ot Oʻzganing yoki biron narsaning aybi, sababi bilan boʻladigan yomon taʼsir, yaramas oqibat; kasofat.
Birning kasri —
mingga, mingning kasri — tumanga. — Maqol
Farhodning togʻ qazishini Alisher Navoiy tasvirlab bayt yozgan edi, shuni keltira olmadim. Oʻqimaganlikning kasri shu-da. — Oydin, Shirin keldi
mening kasrimga falokatga yoʻliqishlarini istamayman. — S. Karomatov, Bir tomchi qon