kasofat

ot 1. Yomon oqibatga olib boradigan, baxtsizlik (ziyon, zahmat) keltiradigan.

Kasofat ish.

Shira koʻp kasofat narsa, gʻoʻzaning yosh barglariga yopishdimi — uni bujmaytirib qoʻyadi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Kayfim bor edi, hammasiga kasofat araq sababchi — Gazetadan

2. ot Yomon oqibat, yomon, noxush taʼsir.

Yaxshining — sharofati, yomonning — kasofati. Matal.

Ochlik kasofatidan ona-bola dunyodan ketdi. — S. Ismoilzoda, Temur

Mana shunday hilofi sharʼiy ishlaringizning kasofatidan bunday kunlarga tushdingiz. — S. Ayniy, Qullar

3. Shunday belgi, taʼsirga ega boʻlgan shaxs yoki narsaga nisbatan qoʻllanadi; shaxs yoki narsani shunday belgi bilan qayd etadi.

Yoʻqol, deyman, yoʻqol, nahs! Yoʻqol koʻzimdan, kasofat! — S. Zunnunova, Olov

Buning ustiga noʻxtasi ham yoʻq edi kasofatning [novvosning]. — S. Nurov, Narvon

Sen zamonni tushunasanmi, oʻylab qara, agar shu xom qovoqda miyang boʻlsa, yigʻlama, kasofat. — Oybek, Tanlangan asarlar