каржламоқ

фл. 1. (қ. Карж қилиб кесмоқ карж 1).

Мен ва бувим чайлада Ўлтириб шу паллада, Сўйиб қилдик коса ҳам, Каржлаб едик роса ҳам. — Қ. Ҳикмат.

У дарров кичкина катта кўрпача тўшади, қовун каржлади. — Й. Шамшаров, Тошқин

2. махс. Каржларга, тенг тўрт қисмга ажратмоқ, тах урмоқ (кўпинча дўппи ҳақида).

tiliklew