карж

от 1. Қовун ёки тарвуз тилимидан кўндалангига кесилган бўлак(лар).

Эпчил баковул дарҳол дастурхон ёзиб, энг олдин бир даста нон, кейин анжир, узум, карж қилинган қовун келтириб қўйди. — М. Осим. Элчилар.

Алижон, қўлида бир карж тарвуз ушлаган ҳолда, бошини сарак-сарак қилди. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

2. Дўппи тахининг тўрт қисмга ажраладиган бўлакларидан бири.

-Ҳой қуда, менга қаранг, — қўлидаги чуст дўппининг каржларини текислай туриб гапира бошлади Хосият хола — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

3. Бирор жой, сатҳнинг бир хилдаги ажралган қисми, бўлаги.

Табиатми, ёзги жозиба, афсун, Арча тоғларининг каржларида қор. — С. Акбарий

н hunk, chunk

tilik, tilim, bólek