karillamoq

fl. 1. ayn. Qarillamoq.

2. koʻchma Ortiq darajada maqtanchoqlik qilmoq, ortiq darajada maqtanmoq, oʻzini shunday holatda tutmoq.

[Sarkor:] Mening hammadan ham ukam Mamatxonga rahmim keladi. Karillab yurgan yigitning yor-u ogʻaynilari orasida shoxi qayrildi-ya. — K. Yashin, Nurxon

Qishloq samovarida oshxoʻrlik qilib, oʻtganning oʻrogʻini, ketganning ketmonini olib, karillab yotadigan besh azamat birdaniga gʻoyib boʻldi-qoldi. — S. Ahmad, Ayollarning soqoli bormi?