karash
карашkarash
ot 1. tib. Kasallikdan til ustida paydo boʻladigan oq qatlam.
Til karash bogʻlab qolgan boʻlsa, yaxshilab artish zarur. — N. Ismoilov, Kasallarni parvarish qilish
Kasallikning boshlanishida til usti quruq va oq karash boʻladi. — H. Hakimov, Oʻtkir appenditsit
2. koʻchma Tanadagi kir qatlam.
oyogʻidagi qavat-qavat paytava, qotib ketgan jun paypoqni yechayotgan Mehrinisoning koʻngli allanechuk boʻlib ketdi: — Oyoqlaring karash boʻlib ketibdi. — R. Fayziy, Hazrati inson
KARASH
1. kesellik sebepli til ústinde bolatuǵın aq daq
2. awıs. denedegi kir qatlam.