kaniz

ot 1. Tutqun ayol; choʻri.

[Afandi:] Endi menga birmuncha xodim, kaniz, maishat anjomlari berasiz. — Latifalar

2. Xon, amir va boshqa hukmdorlar saroyidagi xizmatchi ayol.

Shoir haramdagi kanizlardan biri bilan aloqa bogʻlagan ekan. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Uning tagidan kiyilgan oq atlas koʻylagining etagi shunchalik uzunki, ikki kaniz ikki tomondan koʻtarib kelyapti. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

tutqın hayal, shorı, qul