kamtar

sft. Maqtanishni istamaydigan, oʻzini boshqalardan past oladigan, magʻrurlanmaydigan.

Kamtar odam. Kamtarga — kamol, manmanga — zavol. — Maqol

Haqiqatda u [Ahmad Mahmud] juda kamtar boʻlib, savodsiz, oddiy odamlar bilan ulfatchilik qiladi. — S. Ayniy, Esdaliklar

Kamtar boʻling, magʻrur boʻlmang, kekkaymang, Bir kun xijolatdan siz qilmang attang. — Habibiy