kamsitmoq

fl. 1. Qadr-qiymatini pastga tushirmoq; past, arzimas, aybli qilib koʻrsatmoq, yerga urmoq.

Birovni ikkinchi bir odam oldida har xil mazax gaplar bilan kamsitish uning [Arabboyning] eng yaxshi koʻrgan odatlaridan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

[Yusufbek hoji:] Mendan soʻrasang, Margʻilondagi na qudamiz va na kelinimizni hech bir vaj bilan kamsita olmaymiz. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Kamaytirmoq, buzmoq.

Bu oʻzgarishlar uning [Kumushning] husnini, latofatini bir zarra ham kamsitmadi, balki oʻn qayta oshirgan edilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Huquqini cheklamoq, teng huquqlilikdan mahrum qilmoq.