камчилик

от 1. Меъёрийликни, меъёрни бузувчи белги, нарса; нуқсон.

Жисмоний камчилик. Ишдаги камчиликлар.

Ёрмат Ёʻлчининг ишидан камчилик топиб, ўз маҳоратини унга кўрсатиш умидида, бир муддат кузатиб турди. Лекин унинг тажрибали кўзи Ёʻлчининг ишида ҳеч қандай камчилик кўролмади. — Ойбек, Танланган асарлар

Тавба, одам яқин кишисидаги камчиликларни кўрмас эканми, деб қўйдим. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Катта иш бажараётган одам майда-чуйда камчиликларга ёʻл қўйиши табиий. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Бирон ишдан ортиқча қувониб ғурурланиш ҳам, ҳаддан зиёд хафа бўлиб кетиш ҳам камчиликдир. — Мулоқот

2. с. т. Етишмовчилик, камлик, кам-кўст.

У камчилик кўрмасдан ўсди. Оиласининг еяр-ичардан, кийим-кечакдан камчилиги ёʻқ эди. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

Бирон нимадан камчилигинг бўлса, айтгин. — Мирмуҳсин, Умид

3. Кам одам, кам одам иштирокида; озчилик.

Камчилик овоз билан қабул қилинди. Камчилик кўпчиликка бўйсунади.