kaltaklamoq

fl. 1. Kaltak bilan urmoq.

Hoʻkizni kaltaklamoq.

qoʻshni sovxozlardan yalinib-yolvorib olgan xashakni bir oy oʻtmay choʻgʻini oʻchirib qoʻyishibdi. U yana buzoqni kaltaklay boshladi. — Mushtum

2. Umuman, urmoq.

[Jallod:] — Buning nimasini ikki yuz darra uraman, yuzga chidasa ham goʻrga, — dedi, soʻng jahl bilan kaltaklashga oʻtdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Shuncha yil badalida erim chertmagan edi, endi ayamaydi, oʻlguncha kaltaklaydi, deb oʻyladi. — S. Siyoyev, Otliq ayol

3. koʻchma s. t. Qattiq tanqid qilmoq; qattiq koyimoq.

Hozir Eshmatov turli nayranglar bilan Ernazarovni himoya qilib, Qodirovni kaltaklab yuribdi. — Mushtum