калом
kalomкалом
от кт. Сўз; нутқ, гап-сўз; сўзлаш, гапириш.
Аввал таом, баъдаз калом. Матал.
Сўзни, Муқимий, керак этмак тамом, Мазаси қолмас, узун ўлса калом. — Муқимий.
Менга боқиб, салом этиб, Ҳар бири бир калом этиб, Сўзлади эҳтиром этиб, Топди баҳона қизларим. — Ҳабибий
- Каломи шариф Қуръон, каломулло. Каломи шарифда ёзилишича, йиғи-сиғи қилиш олло таолонинг иродасига қарши бориш билан баробар гуноҳдир. — К. Яшин, Ҳамза
- Хуллас(и) калом Гапнинг лўндаси, хулосаси. Хулласи калом, шаҳарни ўраган нобоп ҳалқа узилиб кетди. — Мирмуҳсин, Кўринмас ҳалқаХулласи калом, ишларим чакки эмас, дўппим яримта. — Муштум
КАЛОМ
sóz, gáp-sóz, sóylesiw, áńgime
КАЛОМ
- ХУЛЛАС(И) КАЛОМ 1) gáptıń toqeteri; 2) qısqasın aytqanda; 3) juwmaqlap aytqanda