жуз

от 1. эск. Қисм, улуш, ҳисса.

Инсон ҳаётдан қилган талабнинг бир жузинигина олади. — А.Қаҳҳор, Сароб

Гилам устида жуз-жуз қоғозлар ётарди. — Ойбек, Навоий

2. Ёзув қоғозининг метрик тизимда эллик тахта (муайян ўлчамдаги варақ) га тенг ўлчов бирлиги.

3. Тикилган дафтар ёки китоб варақларининг ҳар бир маҳкамланган қисми.

Дафтарнинг варақлари жузидан чиқиб кетган, йиртилиб тушган. Бошқа бирон жойда лексия ўқилганда чалкашган бўлса керак, лектор лексиянинг бош-кетини тополмай, хийла овора бўлди. — А. Қаҳҳор, Қуюшқон

н part