жувон

от 1. Эрга чиққан, аммо ҳали ёш аёл.

Тўхта хола атрофга олазарак қараб турган эди, ўрта яшар бир жувон келиб қолди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ёши ортиб бораётган ҳар бир қиз, ҳар бир жувон сингари, Тўрахон ҳам бола кўришни хоҳлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Эрдан чиққан ёки тул қолган хотин.

[Қутидорнинг] Борди-келди битта жувон қизи бор-ку, мунча, тўйни бошқа, никоҳни бошқа қиламиз, деганига ҳайронман [деди биринчи киши]. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Жувон олмай, қиз олинг: Қизнинг қилиғи яхши. — Оқ олма, қизил олма.

3. Иффатини ёʻқотган қиз.

— Қизми, жувонми, Гулнорми — бар бир, мен дадамнинг ёш хотин олишини хоҳламайман, — деди Салим. — Ойбек, Танланган асарлар