жунжикмоқ
junjikmoqжунжикмоқ
фл. Совуқдан ёки иситмали касалликдан эти увушиб қалтирамоқ, букчаймоқ.
Мақсадимиз хонақоҳнинг бир бурчагида жунжикиб ўтириб, кўзларимизни илинтириб олмоқ эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Хомуш тортиб, жунжикиб қўйди шамол, Бир ўзим узумнинг юзлари сўлди. — Р. Парфи, Тавба
Эрталаб ва кечқурунлари салқиндан одамнинг эти жунжикадиган бўлиб қолди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат