жуфтламоқ
juftlamoqжуфтламоқ
фл. Бир-бирига яқин қўймоқ, шериги билан ёнма-ён қўймоқ; жуфт-жуфт қилмоқ.
Калишларни жуфтламоқ.
Замира қўлини олдига йиғиб, оёқларини жуфтлаб, омонатгина ўтирар, ёʻл юриб келгани, мароқли кутиш ва қандайдир ҳаяжон юзини чўғдай қизартирганди. — П. Қодиров, Уч илдиз
- Оғиз жуфтламоқ Гапиришга шай бўлмоқ, тайёр бўлмоқ. Бу ҳақда солдатларга бир нима демоқчи бўлиб, оғиз жуфтлаган эдим, гумбурлаб снаряд ёрилди. — А. Убайдуллаев, Қонли изданМен жавоб қайтаришга оғиз жуфтлаган эдим, Шоҳида оғзимдаги сўзимни юлиб олди. — М. Жабборов, Севинч ёшлари
жуфтламоқ
в 1. couple, pair
2. combine (with)
қофияни жуфтламоқ rhyme
ЖУФТЛАМОҚ
juplaw, parlaw, jup-juptan diziw