juft

ot 1. Bir xil vazifaga moʻljallangan, bir butunlik, komplekt hosil qiladigan ikkita oʻxshash narsa, buyum.

Bir juft etik. Bir juft hoʻkiz.

Boboqul kuniga yarab turgan bir juft echkisi-yu kaftday keladigan yeridan ham ayrilib, butunlay xonavayron boʻlib qolibdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

[Boy oʻz-oʻziga:] Bu kim boʻldi? Choʻrimi yoki bir ofatijon farishtami? Yuzlari xuddi olmaday tarang. Bir juft quralay koʻzi surma bosganday qora. — Hamza, Boy ila xizmatchi

2. Rafiq yoki rafiqa; er yoki xotin, nar yoki moda (bir-biriga nisbatan).

— Juftingni qanoting ostiga olib ucha ket, lochin! Bu yerda turma! — dedi-da, Qora Ahmad bir tomonga chekildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Hech kim qarigan chogʻida juftidan qolmasin. — A. Qahhor, Toʻyda aza

Keng osmon qaʼrida suzib yurgan kattagina bir qush oʻz juftini kutib, gir aylanadi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

3. Doim birga boʻladigan, hamroh, yonma-yon.

Yoʻq, baxt ham, baxtsizlik ham juft boʻladi, deyishgani rost ekan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

4. zid. Ikkiga qoldiqsiz boʻlinadigan (butun sonlar haqida); toq.

Juft sonlar. Juft nomerli uylar.

5. Ikki dona, ikkita.

Bir juft tuxum. Un juft danak.

6. kam qoʻll. ayn. Joʻra II.

U kishi keliningizga ikki juft atlas olib kelgan ekanlar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari