жойламоқ

фл. 1. Батартиб териб, тахлаб қўймоқ; сиғдирмоқ, қўймоқ.

Яшикларга олма жойламоқ. Вагонларга юк жойламоқ. Китобларни токчаларга жойламоқ.

[Гулнор] Саноқсиз асбоблар, идишларни пала-партиш йиғиштириб, сандиқларга жойлади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Солмоқ, солиб бекитиб қўймоқ.

Милтиққа ўқ жойламоқ.

Кўлдош бобо пулни пўстиннинг ич чўнтагига эҳтиётлаб жойлаб қўйди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

3. Бирор иш ёки ўқишга киргизиб қўймоқ.

Ўқишга жойламоқ.

Никанор ота уни ўғлига қўшиб, устахонага ишга жойлаб қўйди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Ўша замонда ўлиб кетган холаваччасининг ўгай ўғли доктор бўлган экан, уни уришиб-уришиб, касалхонага жойлаб қўйди. — А. Қаҳҳор, Тўй