joylamoq

fl. 1. Batartib terib, taxlab qoʻymoq; sigʻdirmoq, qoʻymoq.

Yashiklarga olma joylamoq. Vagonlarga yuk joylamoq. Kitoblarni tokchalarga joylamoq.

[Gulnor] Sanoqsiz asboblar, idishlarni pala-partish yigʻishtirib, sandiqlarga joyladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Solmoq, solib bekitib qoʻymoq.

Miltiqqa oʻq joylamoq.

Koʻldosh bobo pulni poʻstinning ich choʻntagiga ehtiyotlab joylab qoʻydi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

3. Biror ish yoki oʻqishga kirgizib qoʻymoq.

Oʻqishga joylamoq.

Nikanor ota uni oʻgʻliga qoʻshib, ustaxonaga ishga joylab qoʻydi. — S. Ahmad, Hukm

Oʻsha zamonda oʻlib ketgan xolavachchasining oʻgay oʻgʻli doktor boʻlgan ekan, uni urishib-urishib, kasalxonaga joylab qoʻydi. — A. Qahhor, Toʻy