жонсизланмоқ

фл. Ҳаракациз қотмоқ; тириклик нишонасини ёʻқотмоқ.

Салимбойваччанинг ранги оқариб, кўзлари қўрқувдан бир лаҳзада жонсизланди. — Ойбек, Танланган асарлар

Совуққа чидамли Ёʻлчи ҳам, эгни юпун бўлганидан, оёқларининг жонсизланганини, гавдасининг бужмайганини сезди. — Ойбек, Танланган асарлар