жонсизланмоқ
jonsizlanmoqжонсизланмоқ
фл. Ҳаракациз қотмоқ; тириклик нишонасини ёʻқотмоқ.
Салимбойваччанинг ранги оқариб, кўзлари қўрқувдан бир лаҳзада жонсизланди. — Ойбек, Танланган асарлар
Совуққа чидамли Ёʻлчи ҳам, эгни юпун бўлганидан, оёқларининг жонсизланганини, гавдасининг бужмайганини сезди. — Ойбек, Танланган асарлар
жонсизланмоқ
в 1. become lifeless (inanimate)
2. become dumb
ЖОНСИЗЛАНМОҚ
háreketsiz qalıw, ólip qalıw
жонсизланмоқ
erstarren vi, s, absterben vi, s