жонон

от 1. Жуда гўзал, зебо, қадди-қомати келишган аёл; нозанин.

Кўзим нури, латофатли на хуш озода жононсан, Нечук ҳам яхши жононсан, менинг жисмим аро жонсан. — Ҳабибий

2. сфт. Жуда яхши, гўзал, ширин, ёқимтой; ўйноқи; аъло.

Жонон йигит.

Шаҳримиз кўркидир жонон болалар. — Ғ. Ғулом

Айцам, дўстлар, шу туни Бўлиб ўтди жонон тўй. — З. Диёр

Ҳой қушлар, жонон қушлар, Келинг, чертай бирга тор. — Ғайратий

Кулгиси чиройли экан, жонон чинни чертилгандай бўлди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. Яқин кишиларга мурожаатда ҳурмат ёки кесатиқ маъносини, бегоналарга нисбатан эса хушомадни билдиради.

— Жонон, — деди у, хотинининг бошини силаб. — А. Қаҳҳор, Сароб

4. Жонон (хотин-қизлар исми).