жўнамоқ

фл. 1. Ёʻлга чиқмоқ, ёʻлга тушмоқ.

Поезд соат бешда жўнайди.

[ Ёʻлчи] Отга миниб, аравани гумбурлатиб жўнади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. унд.с. взф. (буйр. м. шаклида) Ёʻқол, кет; кецин.

Жўна, Шоқосим, чайлангга! Ҳозир атрофдан аёлларни топиб бораман. Уларсиз иш битмайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Бойваччалар жўнасин мардикорликка, бизга тинчлик керак! — Ойбек, Танланган асарлар