жўжа

от 1. Товуқнинг ва баъзи қушларнинг боласи.

[Таманно] Андак ис босган деразадан ҳовлига қаради: ҳовли ўртасида қудуқ, нарироқда бир чипор товуқ ўн-ўн беш сариқ жўжаларини етаклаб юрибди. — Мирмуҳсин, Қумри ва Таманно

2. кўчма Фарзанд, бола; гўдак.

Ғуломжон Матқовулни жўжалари билан даврадан етаклаб чиқиб кетди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Бир ўзимга саккиз жон қарайди: бева опам, унинг учта сағири ўзимнинг учта жўжам. — Н. Сафаров, Уйғониш