жодугар

от 1. Сеҳр қилувчи; сеҳргар, афсунгар.

Нима бало, жодугармисиз, ота? Бизнинг ичимиздаги гапларни қаёқдан биласиз-а? [деди Муса] — П. Турсун, Ўқитувчи

Зоти олийни ул бухоролик жодугарнинг фусунларидан қутқариб олмоқ керак. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

2. Кўчма Ўтакетган айёр, маккор, ҳийлагар.

Матқовул жодугар турмушга ташлаган биринчи қадамидаёқ қулоғидан қарзга ботди-ю, шу-шу ўнгланолмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Бир ҳовуч пул учун ақлдан озиб, Бутун дунёни ҳам ёқишга тайёр. Бу, ўша, абжағи чиққан жаҳонгир, Бу, ўша, ўлимтик, жодугар, айёр. — Уйғун, Ҳаёт чақиради