жияк

от 1. Дўппи, тўн ва шу кабиларнинг четига тутиладиган махсус энсиз тасма.

Қўлда тўқилган жияк.

Унинг узундан-узун оппоқ соқоли, ёқаси очиқ оппоқ яктаги, дўпписининг оппоқ жияклари, офтобда қорайган кенг кўкраги — ҳаммаси чангга ботган эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

У [Болта аравакаш] дўпписининг жиягини қайтариб, шоҳи белбоғ билан боғлаб олган. — К. Яшин, Ҳамза

2. Бирор нарсанинг гир атрофи, чети.

Мурод унинг жияклари қизарган кўзларига термилди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Жиякларида бойчечаклар ўсиб ётган нам сўқмоқдан оқ отли ёʻловчи жадал кетяпти. — Ш. Холмирзаев, Оқ отли

жияк тикмоқ распелиерен вт Kante f, Borte f, Raspel m