jivirlamoq

fl. 1. Rang-barang tusda tovlanmoq, jilva qilmoq.

Qiya ochiq darchadan tushgan oydin gilamlarning gullari ustida jivirlab, xayoliy, mayin manzaralar, oʻyinlar yasar. — Oybek, Navoiy.

2. Chaplashib koʻrinmoq, bir-biriga chaplashib, koʻzni toliqtirmoq (juda mayda, nozik xat, naqsh, gul va shu kabilar haqida).