жипс

сфт. 1. Орасида жой, тирқиш бўлмаган, тирқишсиз, зич.

Жипс ёпилмай турган эшикларнинг икки қаноти орасидан совуқ қорнинг заҳарли изғирини кириб, уйларнинг токчаларини айланмоққа, унинг совуқ ҳув-ҳувлари шип ораларидан эшитилмоққа бошлади. — Чўлпон, Кеча ва кундуз

2. Бир жон, бир тан бўлиб бирлашган, бирдам.

Тинчлик учун курашувчиларнинг жипс сафи ўсмоқда. Жамоа билан жипс боғланмоқ.

3. кўчма Яқин, яқинлашиб; ёнма-ён.

Жўра бобонинг тўриғи улоққа жипсроқ чопди. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

Бўз от жийрон-қашқа билан жипс келган заҳоти Бобур бўй чўзиб, нариги отнинг эгаридан икки қўллаб ушлади-ю, бор кучи билан эгардан эгарга сакради. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар