жинс

от 1. биол. Жонли организмларнинг биологик ва жисмоний хусусиятларига кўра икки (эркак ва урғочи) туридан бири.

Эркак жинси. Хотин жинси.

Узаро қарама-қарши икки жинс дунёда тирикликни давом эттиради. — Т. Қаипбергенов, Қорақалпоқнома

Бўлажак фарзанд жинсининг ўғил ёки қиз бўлиши отадаги уруғ ҳужайраси таркибида бўладиган икки хил хромосомага боғлиқ. — Газетадан

2. Тур, нав, хил.

Лириканинг ўзига хос адабий жинс сифатидаги табиати унинг жанр қиёфасида ҳам акс этади. — ЎТА

Барон фон Ринг, албатта, эшак эмас, балки орий жинсдан бўлган бир зот. — А. Қаҳҳор, Барон фон Ринг.

3. Ижтимоий гуруҳ, табақа.

Жинсига тортмоқ.

— Ота, бу синглим,— табассум билан деди Ёʻлчи. — Бойникида яшашини маъқул кўрмадим. — Яхши қилибсан: Кабутар бо кабутар, жинс бо жинс. Тўғри, улар қариндошинг. Лекин улар сени ўз жинсига қўшмайди. Улар пул жинсидан. — Ойбек, Танланган асарлар

4. геол. Ер қобиғининг маълум қатламини ҳосил қилган минерал.

Қоя остидаги тоғ жинслари минг йиллар давомида эсган шамол таъсирида силлиқланиб, ғор шаклида ўйилган эди. — С. Кароматов, Олтин қум

Нуротадан Томдибулоққача чўзилган тоғлардаги тоғ жинсларини ўрганиб, у жойларнинг геологик харитасини тузди. — С. Анорбоев, Ўзбекистон олтини